Laatste nieuws

Start
Laatste nieuws
Biografie
Bibliografie
Jeugdboeken
Column
Eerder verschenen
Links 

 

 

                               Ton van Reen en Klassieke boeken uit Limburg

 

 

31 augustus 2016  

     

                                          

 

 

Nieuwste werk

 

VERHALENBUNDEL WILDE FLORA

  Bestaan er Limburgse schrijvers? Nee. Wel schrijvers die iets met Limburg te maken hebben, omdat ze er geboren en getogen zijn, of omdat ze er wonen en werken. Schrijvers uit Limburg zijn niet anders dan andere schrijvers, waar dan ook van afkomstig: net zo divers, verscheiden, dwars, lyrisch of twijfelend. Schrijvers die zich verscholen houden op de spreekwoordelijke zolderkamertjes en schrijvers die alleen maar kunnen schitteren als ze voordragen voor een groot publiek. 

Schrijvers die een breed palet hanteren, zoals Huub Beurskens die aan taal niet genoeg heeft en daarom ook schildert, en schrijvers die voortgaan op een en dezelfde weg, zoals natuurdichter Leo Herberghs die al zijn leven lang inspiratie vindt in het bijna onopgemerkte leven en de bloei langs stille landweggetjes en boerenveldjes. 

  Door de verscheidenheid van de schrijvers die meewerkten aan deze bundel is de titel Wilde Flora, naar de titel van het verhaal van Huub Beurskens, zeer terecht. De wilde flora die Limburg kenmerkt vinden we terug in de diversiteit van de verhalen in dit boek.

 De eerste vraag die opkwam: hoe stel ik vast welke Limburgse schrijvers in aanmerking komen voor deze bundel? Een criterium voor wat een professionele schrijver is, is er niet. Om toch tot een lijst van min of meer professionele schrijvers te komen, heb ik de namen verzameld van alle schrijvers die met enige regelmaat een boek uitgeven bij een landelijk opererende uitgever. Dit betekent dat ik schrijvers die publiceren bij uitgevers in de grachtengordel hebben opgenomen, maar ook schrijvers die uitgeven bij onder meer uitgeverijen in Groningen, Utrecht, Breda en Limburg.

 Limburgse uitgevers die landelijk werken, waardoor hun uitgaven in het hele Nederlandse taalgebied te verkrijgen zijn,  zijn onder meer TIC, Huis Clos, Leon van Dorp en AZUL-Press.

   Om tot deze lijst te komen, heb ik gebruikgemaakt van het door Adri Gorissen geschreven Limburgs Literatuur Lexicon, de schrijverslijst van het Letterkundig Centrum Limburg, de lijsten van lidmaatschappen van de Vereniging van Letterkundigen, de PEN en de Maatschappij voor Nederlandse Letterkunde.  En natuurlijk van de geschriften van volgers van Limburgse schrijvers, zoals Ben van Melick, Lou Spronck, Ine Sijben en Hans op den Coul.

  Dichters die nooit proza schrijven en dialectschrijvers die niet in het Nederlands publiceren, vielen af, zodat er van de vijftig namen een veertigtal overbleef. Van deze veertig hebben er vijf niet gereageerd op het verzoek. Van twee, vaak verkassende schrijvers heb ik geen actueel adres kunnen vinden, ook niet na de hulp van hun uitgevers te hebben ingeroepen. Ze waren zelf het spoor bijster.

  Dan zijn er schrijvers die vele jaren werken aan een meesterwerk en niet staan te wachten op een verzoek een verhaal te schrijven voor een bundel.  Andere schrijvers die ik gevraagd heb is het eenvoudigweg niet gelukt omdat ze alleen maar romans en nooit verhalen schrijven. Daarentegen staan er wel verhalen in deze bundel van schrijvers die dachten vergeten te zijn, vooral omdat ze nooit de toppen van de bestsellerlijsten hebben gehaald. Een van hen is door mijn verzoek opnieuw in de pen geklommen en werkt nu aan een nieuw boek.

   Ook is er een schrijver die niet mee wilde werken als een andere schrijver ook in het boek zou staan. Maar als samensteller van de bundel kan ik geen rekening houden met kinnesinne tussen schrijvers die elkaars bloed wel kunnen drinken. Want net als andere mensen zijn schrijvers ook soms gewoon jaloers op het succes van een ander, van wie ze vinden dat hij of zij toch heel wat minder in zijn mars heeft.

  Er waren ook een paar schrijvers die akkoord gaan met elk verzoek voor een verhaal of gedicht of column en het daarom zo druk hadden dat hun verhaal niet op tijd af was. Tot slot viel ook de schrijver af die absoluut niets meer met Limburg te maken wil hebben en al spontaan overgeeft als hij het woord Limburg hoort.

 Er bleven vierentwintig schrijvers over. Een mooi boeket, met een kleurrijke verzameling  verhalen van Limburgse schrijvers. Terecht:  Wilde Flora. 

                                      Ton van Reen, samensteller van deze bundel

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ 

 

GEEN OORLOG

Ton van Reen schreef de roman ‘Geen Oorlog’ toen hij 23 jaar oud was. Overtuigend beschrijft hij het leven van Jarde, een joodse jongen, in drie verschillende levensfasen. ‘Geen Oorlog’ is naast een roman over vervreemding, een scherpe kritiek op de moderne maatschappij. ‘Een dichterlijke aanklacht tegen de oorlog en de vernietiging van het individu, geschreven in heldere beeldende taal, door een fascinerend natuurtalent.’ Dagblad De Limburger.

‘Van zuidelijk taalgebruik, dat randstedelingen soms vreemd zal voorkomen maar dat een warme klankkleur geeft aan zijn werk.’ De Volkskrant.

Deze uitgave van ‘Geen Oorlog’, met het oorspronkelijke omslag en in de originele vormgeving, verschijnt vijftig jaar na de eerste uitgave, ter gelegenheid van de vijfenzeventigste verjaardag van de schrijver.

ISBN 978-90-6265-922-7

9 789062 659227

 

 

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ 

 

 

DE VERDWENEN STAD  

 

Roermond. Een man die verdwaald is in de kleine wereld van een provinciestad

met corrupte politici en in de tijd achtergebleven priesters van een

vermolmde Kerk,die lijdt onder het trommelvuur van de pers die

de misdaden door religieuzen aan de kaak stelt.

DE VERDWENEN STAD verschijnt in oktober.

 

Timo Wolters, advocaat in Roermond maar woonachtig in Horn, wordt wakker na een nare droom. Hij heeft gedroomd dat hij thuiskomt van het werk en dat zijn huis, zijn vrouw en zijn kinderen verdwenen zijn. Bij navraag bij de buren, blijkt dat ze hem en zijn gezin niet kennen. Maar gelukkig, hij is wakker en alles lijkt gewoon. Terwijl hij zich scheert, overdenkt hij de komende dag. Spanningen op zijn kantoor en in zijn huwelijk noodzaken hem een paar pilletjes Seroxat  te nemen.

Hij rijdt naar Roermond, maar halverwege de Hornerweg, met links en  rechts de waterplassen van Hatenboer en de Weerd, ziet hij opeens dat de contouren van de stad zijn verdwenen. Hij vermoedt dat het nog iets te maken heeft met zijn droom, een stad kan niet zo maar ineens verdwijnen, zeker niet als hij de contouren weerspiegeld ziet in het water.

DE VERDWENEN STAD is een roman over het leven van een advocaat in een kleine stad, waar iedereen elkaar kent. In zijn jonge jaren droomde hij van een roemrijk leven als advocaat in grote zaken zoals zijn collega's van kantoor en zijn beroemde confrater Kolkowitz die behartigen. En een carrière in de politiek. In plaats daarvan is hij blijven steken in de ruzies van middenstanders over een vlaggenmast of stoeptegel.

Op deze ochtend vindt hij Roermond niet en verdwaalt hij in een zoektocht naar de stad, maar vooral in de zoektocht naar zichzelf.   

Een man die zichzelf verloren is in de kleine wereld van een provinciestad met corrupte politici en in de tijd achtergebleven priesters van een vermolmde Kerk, die lijdt onder het trommelvuur van de pers die de misdaden door religieuzen aan de kaak stelt.  

 

 

 
Copyright: Ton van Reen.
Contact: tonvanreen@planet.nl